| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 maja 1809, Piszewo koło Jezioran (Warmia) |
| Śmierć | 27 lutego 1869, Frombork |
| Zawód | teolog, historyk Kościoła, profesor |
| Edukacja i święcenia | |
| Szkoła | progimnazjum w Reszlu; gimnazjum i Liceum Hosianum w Braniewie |
| Doktorat | filozofia, Berlin, 26 IV 1835 |
| Święcenia | 3 czerwca 1832 (biskup Józef von Hohenzollern) |
| Pozycje i działalność | |
| Funkcje | profesor Liceum Hosianum; rektor 1851–1854; dziekan katedry we Fromborku od IV 1867 |
| Inicjatywy | założyciel i prezes Warmińskiego Towarzystwa Historycznego; wydawca czasopisma historycznego |
| Odznaczenia | Order Czerwonego Orła IV klasy |
| Pochówek | krypta katedry we Fromborku, pochowany 3 marca 1869 |
Anton Eichhorn był niemieckim teologiem i badaczem historii Warmii, który wykładał historię Kościoła i prawo kościelne w Braniewie. Pełnił funkcje administracyjne na uczelni i zaangażował się w organizowanie lokalnej pracy badawczej.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Piszewie koło Jezioran jako syn zamożnego chłopa Alberta i Katarzyny z domu Niesewandt. Nauki rozpoczął w szkole miejskiej w Jezioranach, potem uczęszczał do progimnazjum w Reszlu (1820–1824) oraz do gimnazjum w Braniewie (1824–1828), gdzie pozostawał pod wpływem pedagoga Johanna Schmüllinga.
W latach 1828–1832 studiował filozofię i teologię w Liceum Hosianum; był uczniem prof. Johanna Busse, który wykładał historię Kościoła, prawo kościelne i języki bliskowschodnie. 3 czerwca 1832 otrzymał święcenia kapłańskie, a w 1835 roku uzyskał doktorat z filozofii w Berlinie. Po powrocie uczył religii w szkołach miejskich i przez prawie dwa lata pracował jako wikary w kościele św. Mikołaja w Elblągu.
Kariera zawodowa i działalność historyczna
W 1838 został mianowany profesorem zwyczajnym w Liceum Hosianum, gdzie wykładał historię Kościoła, prawo kościelne oraz egzegezę Pisma Świętego. W kadencji 1851–1854 pełnił funkcję rektora tej uczelni. W marcu 1852 przeniósł się do Fromborka, a od kwietnia 1867 sprawował urząd dziekana katedry we Fromborku.
W 1856 wspólnie z Carlem Peterem Woelkym, Franzem Beckmannem, Andreasem Thielem i Josephem Benderem założył Warmińskie Towarzystwo Historyczne (Historischer Verein für Ermland). Kierował stowarzyszeniem oraz wydawał czasopismo Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands. Jako poseł powiatu braniewskiego uczestniczył w zgromadzeniu narodowym w Berlinie w 1848 roku. Otrzymał Order Czerwonego Orła IV klasy.
Zmarł 27 lutego 1869 we Fromborku. Pochowany został 3 marca 1869 w krypcie katedry we Fromborku.
