| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Fritz (Friedrich) Heitmann |
| Data urodzenia | 27 października 1853 |
| Miejsce urodzenia | Ahlen |
| Data śmierci | 13 sierpnia 1921 |
| Miejsce śmierci | Królewiec (Królewiec) |
| Zawód i styl | |
| Zawód | Architekt |
| Styl | Historyzm, często neogotyk |
| Stanowiska i tytuły | |
| Tytuł | Radca budowlany (1914) |
| Wybrane realizacje | |
| Największe dzieło | Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Olsztynie |
Fritz Heitmann był aktywny głównie na terenie Prus Wschodnich. Zaprojektował liczne neogotyckie kościoły i budynki użyteczności publicznej, a także wille w dzielnicy Amalienau w Królewcu.
Życiorys i działalność zawodowa
W latach 1890–1896 Heitmann prowadził wspólnie z prowincjonalnym konserwatorem zabytków Adolfem Boetticherem akcję inwentaryzacyjną na terenie Prus Wschodnich. Był zaangażowanym katolikiem i w tym okresie projektował przede wszystkim ceglane świątynie dla ówczesnej diecezji warmińskiej.
Brał udział w projektowaniu innych typów budynków: willi w Amalienau, budynków administracyjnych, gimnazjum oraz obiektów medycznych i wojskowych. Do jego zadań należały między innymi projekt szpitala w Morągu i rozbudowa Szpitala Mariackiego w Olsztynie w latach 1906–1907. W 1914 otrzymał tytuł radcy budowlanego. B. Köster sugerował, że domniemany udział Heitmanna w walkach I wojny światowej był mało prawdopodobny ze względu na jego wiek; według tej relacji krach finansowy i załamanie zdrowia miały sprawić, że ostatnie trzy lata życia spędził prawdopodobnie na plebanii z kościoła św. Wojciecha, który sam zaprojektował. Został pochowany na cmentarzu parafii św. Wojciecha w Królewcu.
Styl architektoniczny i charakter prac
Heitmann najczęściej projektował w formach neogotyckich. Ceglane konstrukcje zawierały świadome cytaty z gotyckiej architektury Prus Krzyżackich: wieże z schodkowymi szczytami oraz sklepienia gwiaździste. Jednocześnie wprowadzał rozwiązania nietypowe dla regionu, na przykład granitowe filary międzynawowe.
Projektował także świątynie ewangelickie oraz wykorzystywał inne style historyczne, między innymi neoromański i neobarokowy. Jego kompozycje łączyły inspiracje katedrami niemieckimi z adaptacją form ceglanego budownictwa sakralnego XIX wieku.
Wybrane dzieła
Poniżej lista wybranych realizacji Heitmanna, obejmująca kościoły, budynki publiczne i prace rozbudowawcze:
- Neogotycki kościół w Klebarku Wielkim (1892–1896)
- Neogotycki kościół w Brąswałdzie (przed 1894–1896)
- Neogotycki kościół św. Katarzyny w Kętrzynie (1895–1896)
- Neogotycki kościół w Dywitach (ok. 1893–1897)
- Neogotycki kościół w Kobułtach (1897–1899)
- Neoromański ewangelicki kościół Luizy w Królewcu (1899–1901, wnętrze przekształcone)
- Neogotycki budynek poczty w Królewcu (1901–1902)
- Kaplica św. Wojciecha w Królewcu – przebudowa (1902–1904)
- Kościół w Olsztynie – neogotycki Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa (1901–1903), uznawany za jego największe dzieło
- Neogotycki kościół Świętej Rodziny w Królewcu (1904–1907, obecnie filharmonia)
- Neogotycki kościół św. Brunona w Wystruci (1912)
- Rozbudowy i inne prace: kościół w Ostródzie (1911–1913), kościół w Jonkowie (1914)
