| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 2 października 1928, Judyty (dawniej Juditten, Prusy Wschodnie) |
| Zawód | Inżynier, menadżer |
| Funkcje w BMW | Dyrektor wykonawczy i prezes 1970–1993; przewodniczący rady nadzorczej 1993–1999 |
| Studia | Inżynieria mechaniczna, Uniwersytet Techniczny w Stuttgarcie (do 1954) |
| Wczesna kariera | Fabryka Maxa Müllera w Hanowerze; IWK w Karlsruhe (od 1965) |
| Fundacja | Prezes Eberhard von Kuenheim Stiftung (od 2000) |
| Upamiętnienie | Honorowy obywatel Kuenheim w Alzacji; budynek wydziału inżynierskiego TUM nosi jego nazwę |
Eberhard von Kuenheim wywodzi się ze starej rodziny szlacheckiej Kuenheimów. Jako menadżer przekształcił BMW w jedno z największych przedsiębiorstw motoryzacyjnych świata i bywa określany jako jeden z pionierów nowoczesnej gospodarki niemieckiej.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w 1928 roku w dobrach rodowych w Juditten na terenie ówczesnych Prus Wschodnich. Jego ojciec, przeciwnik nazizmu, zginął w wypadku samochodowym w 1935 roku, a matka zmarła w obozie radzieckim po II wojnie światowej. Po wojnie studiował inżynierię mechaniczną na Uniwersytecie Technicznym w Stuttgarcie do 1954 roku.
Droga zawodowa przed dołączeniem do BMW
Początkowo pracował w fabryce maszyn Maxa Müllera w Hanowerze. W 1965 roku przeszedł do przedsiębiorstwa IWK w Karlsruhe, które należało do Quandt Gruppe, wówczas jednego z największych udziałowców BMW.
Jak Kuenheim zmienił BMW?
1 stycznia 1970 roku objął stanowisko dyrektora wykonawczego koncernu BMW. W czasie jego kierownictwa, określanym jako era Kuenheima, firma przeszła od średniej bawarskiej spółki do globalnego producenta samochodów znanego z jakości i stylu. Pod jego zarządem zatrudnienie wzrosło z 23 000 do 71 000 pracowników, a wartość sprzedaży zwiększyła się z 1 mld do 30 mld niemieckich marek.
Wprowadził na rynek kilka nowych modeli i powiększył sprzedaż samochodów osobowych czterokrotnie, a motocykli trzykrotnie. W latach 70. uruchomił największą fabrykę BMW w Dingolfing, a w 1973 roku przeniósł zarząd główny do budynku Vierzylinder w Monachijskim Parku Olimpijskim. W latach 90. przyczynił się do otwarcia Centrum Badawczo-Inżynieryjnego (Forschungs- und Ingenieurzentrum). Do porażek należało kosztowne przejęcie brytyjskiego Rovera, które przyniosło koncernowi milionowe straty.
Rola po odejściu ze stanowiska wykonawczego i działalność publiczna
W 1993 roku przeszedł na stanowisko przewodniczącego rady nadzorczej BMW, które zajmował do 1999 roku. Nadal miał realny wpływ na wybór kolejnych dyrektorów zarządzających i naczelnych inżynierów. W 2000 roku założył fundację Eberhard von Kuenheim Stiftung i pełni w niej funkcję prezesa; fundacja promuje postawy przedsiębiorcze i świadomość biznesową.
Jest honorowym obywatelem miejscowości Kuenheim we francuskiej Alzacji, skąd wywodzi się jego rodzina. Jeden z budynków wydziału inżynierskiego Uniwersytetu Technicznego w Monachium nosi jego nazwę.
